Bevriesmethode

schachtbouw, mijnbouw,

Deze uitvinding van Potsch dient er voor om wateroverlast tijdens het boren van een mijnschacht tegen te gaan. Deze wordt voor het eerst in Nederland bij de mijn Willem-Sophia uitgevoerd[1].

Bij deze methode[2] wordt er om het geboorde schachtdeel heen, een metalen mantel de grond in gedreven tot aan de rand van de deklaag. Binnen deze mantel circuleert een koelvloeistof die het water dat naar de schacht stroomt direct bevriest. De wateroverlast beperkt zich tot de deklaag van het terrein. Daaronder is de bevriesmethode dan ook niet meer nodig.

Over de gehele diepte van de schacht wordt overigens tijdens het boren, de uitgeboorde schacht volledig gevuld met dikspoeling (mengsel van water en klei). Hiermee wordt tegendruk gegegeven aan de druk van de deklaag. Pas wanneer de definitieve diepte van de schacht bereikt is, wordt de binnenbekleding aangebracht.

Verder

Referenties

Indien de bron van (delen van) bovenstaande informatie bekend is, is dit hier beneden vermeld.

  1. Jaarboek van het Oudheidkundig en Cultuurhistorisch Genootschap Landgraaf 1997-1998 pagina 24
  2. https://www.nrc.nl/nieuws/2003/03/29/bevroren-tunnel-2-7632811-a472074 dd 22-1-2017