Bruinkool

Bruinkoolbriketten

Voordat planten- en dierenresten onder invloed van hoge druk en hoge temperatuur [Steenkool]] of zelfs grafiet worden, doorlopen zij diverse stadia (Veen -> Bruinkool -> Steenkool -> Antraciet -> Grafiet). Een stadium daarvan is, zoals gezegd, de bruinkoolfase. Droge bruinkool bevat tot 75% koolstof. Ter vergelijking: droge turf bevat tot 60% koolstof en antraciet tot 95% koolstof. Bruinkool is een fossiele brandstof en wordt gebruikt voor huisverwarming maar vooral voor elektriciteitsopwekking. Bruinkool heeft een hoog zwavelgehalte. Verbranding van bruinkool in verouderde elektriciteitscentrales (met name in Oost Europa) draagt daarom bij aan zure regen. In moderne bruinkoolcentrales wordt de zwaveluitstoot grotendeels afgefilterd.

Het is brandstof die doorgaans in de dagbouw (Bruinkoolgroeve) gewonnen wordt. Dit is aanzienlijk eenvoudiger dan de schachtbouw van de steenkoolindustrie, maar blijkt in eerste instantie toch een kapitaalintensieve aangelegenheid. Pas na de eerste Wereldoorlog, wanneer steenkoolwinning duurder wordt wint de bruinkooldelving aan populariteit. Eigenaren van woningen en boerderijen die hun eigendommen niet willen verkopen worden onteigend. De deklagen die daarna handmatig afgegraven worden, worden met aarde opgevuld.

In Europa wordt bruinkool vooral gewonnen in Duitsland. De bruinkool die hier gewonnen wordt is ontstaan in het Mioceen tijdperk.

Bovenstaande tekst is voor een groot deel afkomstig van: Bruinkool.