Lochtman, Henricus

Hij wordt geboren op 2 september 1911 en hij overlijdt op 27 februari 1945. Zijn bidprentje vermeldt een overlijdingsdatum van April 1945.

De Kapelaan Lochtmanstraat is naar hem vernoemd. Op 9 maart 1940 wordt hij door Monseigneur G. Lemmens tot priester gewijd. In datzelfde jaar wordt hij kapelaan in Limmel. In 1982 krijgt hij posthuum het verzetsherdenkingskruis uitgereikt.

Tweede Wereldoorlog

Tijdens de Tweede Wereldoorlog is hij actief in de verzetsbeweging en verzorgt veel onderduikers een schuilplaats, voedsel en financiele steun.

In 1941 wordt in Limmel twee kapelanieën gebouwd. Beide panden worden uitgerust met een geheime kelder. Jan Boumans uit de Grupellostraat, Hein Geelen uit de Wilhelminastraat en Piet Buck uit de Onze Lieve Vrouwestraat vinden er enige tijd onderdak. Gedurende deze tijd studeren zij er en kunnen later hun universiteitsbul halen. Op 10 mei 1944 wordt als gevolg van verraad, het Maastrichts netwerk van de verzetsbeweging opgerold. Henricus wordt bij zijn arrestatie op de Wilhelminasingel dermate hardhandig behandeld door de heren Strobel en Nitsche van de Sicherheidsdienst dat hij lange tijd bewusteloos is. Hierover doet Henricus later de uitspraak: "Ik zal nog wel meer moeten meemaken, voordat ik weer uit Vught terugkom". In het Kamp Vught is Henricus ingedeeld in het P-Lager voor mensen die wachten op een definitieve uitspraak. Hij is daar vertrouwensman voor velen.

Een goederenwagon met daarin Henricus vertrekt op 5 september 1944 naar Sachsenburg-Oranienburg. Met 80 personen in 1 wagon arriveren zij daar op 8 september. Hij wordt tewerkgesteld in de vlietuigfabrieken van Heinkel. Zijn gezondheid gaat daarna sterk achteruit. Op 5 februari 1945 evacueert het kamp naar Bergen-Belsen, op de vlucht voor het Russische leger. Daar gaat hij ten onder aan het kampleven.

Limmel

Het parochiehuis is naar hem genoemd wanneer het in de jaren vijftig van de vorige eeuw gebouwd wordt. In 1994 wordt het gerenoveerd en in 1995, op 24 januari heropend.