Mijnwerkersstaking

1943 Diverse mijnen

Op 29 april 1943 start een mijnwerkersstaking die 3 dagen zal duren. De aanleiding van de staking is het besluit van Generaal Christiansen om de Nederlandse krijgsgevangen die in 1940 zijn vrijgelaten weer in te rekenen en op te sluiten in de krijgsgevangenenkampen. Hij neemt dit besluit niet lang voor het uitbreken van de staking.

De staking in de mijnen in Kerkrade en Eygelshoven beperkt zich niet alleen tot ondergrondse mijnwerkers. Ook ondersteunende diensten, directieleden, gemeentepersoneel, distributiediensten, belastingdienst en tramlijn-medewerkers doen mee. Stakerspercentages: 29 april, nachtdienst: 34%. 30 april: ochtenddienst 51%, middagdienst 92%. 1 mei: ochtenddienst 91%.

Op 2 mei worden 140 personen gearresteerd en opgesloten in het gijzelaarskamp in St. Michielsgestel. Hieronder bevinden zich ook 11 leden van directie en bedrijfsleiding. De SD fusileert op zondag 2 mei 7 willekeurige personen, waaronder 3 mijnwerkers. De staking wordt dan gebroken en een dag later wordt op 3 mei het werk hervat. Op die dag worden nog 10 personen gearresteerd en ter veroordeeld. Deze straf wordt later omgezet in 15 jaar gevangenisstraf. Het laatste slachtoffer valt in de nacht van 3 mei op 4 mei. Henk Horstmann van Kaalheide moet in verband met de staking verschijnen voor het Standesgericht. Tijdens een vluchtpoging wordt hij doodgeschoten door de Ordnungspolizei.

1945 Wilhelmina en Domaniale Mijn

Op 28 september van dit jaar breekt op de Wilhelmina een staking uit. Eerst staken de mijnwerkers van de Wilhelmina en later worden zij ondersteund door mijnwerkers van de Domaniale Mijn. De eis is dat een aantal onder- en bovengrondse opzichters en leidinggevende functionarisssen verwijderd en ontslagen worden. Dit wordt ook zo uitgevoerd.

1945 Laura en Julia

Ontevredenheid van de mijnwerkers tijdens, maar ook voor de Tweede Wereldoorlog zorgen met regelmaat voor onrust. Op 24 october 1945 gaan de ondergrondse mijnwerkers van de mijn Laura in staking. De mijnwerkers van de mijn Julia sluiten zich hierbij aan. Beide groepen stakers eisen dat Duitsgezinde opzichters en zij die een niet-sociale houding hebben ontslagen worden. Aan deze eis wordt voldaan. De staking wordt herstart wanneer de leiding van het mijnbedrijf weigert om enkele leidinggevende functionarissen te ontslaan. De uitslag hiervan is vooralsnog onbekend.

Net zoals in september op Wilhelmina en de Domaniale Mijn en nu op de Laura en Julia, wordt deze eis in januari 1946 ook gesteld op Willem-Sophia. Het is niet bekend of dit gepaard gaat met een mijnwerkersstaking.