St. Lambertuskerk

From KGV
Jump to: navigation, search

De kerk is vernoemd naar de eerste Parochie van Kerkrade, de St. Lambertusparochie.

Het Kerkplein is genoemd naar deze kerk. De ruimte onder de kerk wordt in de volksmond ook Moskou genoemd, naar de oorspronkelijke herberg, met dezelfde (bij)naam.

Geschiedenis

2007
Op 13 maart staat het St. Antoniusbeeld uit 1877 in het midden van de kerk. Een brandende kaars die te dicht bij het beeld staat zorgt ervoor dat het beeld gaat smeulen en later branden. De brand wordt een dag later rond 9 uur ontdekt door een buurtbewoonster. Alle diensten worden daarna tot 8 juni 2007 verplaatst naar de St. Catharinakerk op de Holz. Op 9 juni om 18:00 uur is de eerste viering in de nagenoeg herstelde kerk. De officiële ingebruikname is op 23 juni 2007.
1988
Het Müller-orgel in de kerk wordt gerestaureerd.
1940
De Tweede Wereldoorlog brengt grote schade toe aan de kerk. Daarom vinden er rond 1950 en tussen 1955 en 1956 diverse renovaties en uitbreidingen plaats. De huidige kerk wordt ook wel een Waterstaatskerk genoemd omdat het Ministerie van Verkeer en Waterstaat door middel van subsidieverstrekking grote invloed heeft op de bouw en renovatie van de kerk. Het Kerkplein doet in een gegeven periode dienst als kerkhof. Er zijn nog enkele grafstenen bewaard gebleven, waaronder dat van Frans Corneli.
In april 1943 worden er door de Duitse bezetter (net als op een aantal andere plekken in Kerkrade) kerkklokken verwijderd om omgesmolten te worden. Uit deze kerk verdwijnen op 8 april 4 klokken. Na de Tweede Wereldoorlog vinden stoottroepen van het Regiment Limburg bij Lünen (D) 3 van de 4 klokken. De vierde klok wordt door Gemeenteambtenaar Scholtes, Johan gevonden in Overasselt, Gelderland. Het is de kleine klok uit 1763. Na de Tweede Wereldoorlog wordt op 3 september 1951 een tweetal nieuwe klokken ge-installeerd en ingezegend door Monseigneur Lemmens in het bijzijn van onder ander Burgemeester Becht, Cornelus Johannes Gerardus.
Tijdens de periode van bevrijding wordt de kerk dusdanig beschadigd dat het niet meer mogelijk is er de eucharistie te vieren. De missen worden tot aan Pasen 1945 verplaatst naar het Volkshuis.
1841 - 1888
Tegen deze nieuwe toren (die van 1763) wordt een grotere, nieuwe (huidige) kerk gebouwd (de aanbesteding hiervan vindt plaats op 28 januari 1841). De eerste steenlegging hiervan dateert van 9 augustus 1842. Deze kerk wordt op St. Lambertusdag 1844 (17 october) door monseigneur J.A. Paredis geconsacreerd. Deze is dan apostolisch vicaris van het Hertogdom Limburg. Op 4 maart 1853 wordt hij bisschop van bisdom Roermond. Op 25 juli 1866 wordt begonnen met de restauratie van de sacristie. Een nieuw torenuurwerk wordt op de toren van de kerk aangebracht op 13 januari 1888.
1564-1763
Herzogenrath behoort tot 1564 tot de parochie van de H. Lambertus. Tijdens de 80-jarige oorlog (1568 - 1648) raakt de kerk sterk in verval. Ondanks het feit dat er in 1608 een grootscheepse renovatie plaatsvindt, wordt een nieuwe kerk gebouwd en deze komt gereed in 1725. De hoge toren staat dan aan de westkant van de kerk. De huidige toren komt gereed in 1763. Bij de ingebruikname wordt een kleine klok opgehangen die in 1943 door de Duitse bezetter in beslag genomen wordt, maar die later in het Gelderse Overasselt gevonden wordt.
1126
Zusters van Rolduc worden ongebracht in een klooster bij deze kerk. Abt Borno start de bouw van dit klooster aan de noordzijde van het kerkhof.(Bron: Annales Rodenses)
1121
Bisschop Frederik van Luik wordt als martelaar begraven voor het Kruisaltaar.
1120
Op advies van de paus plaatst Adolf van Saffenburg de kerk weer onder gezag van Rolduc.
1117
De toren van de kerk wordt getroffen door een blikseminslag. (Bron: Annales Rodenses)
1109
De kerk wordt onder het gezag geplaatst van de abdij Kloosterrade. Totdan toe is het een zelfstandige Parochie. In 1115 geeft Proost Richer van Rolduc dit gezag terug aan de kerk.
1108
Bisschop Obbertus van Luik wijdt de herbouwde kerk die eerder door Hertog Hendrik van Limburg (vader van Hertog Walram) voor een deel verwoest is. Hij doet dit op 14 december 1108 (St. Luciadag). Deze inwijding wordt in 2008 gebruikt voor de viering van het 900-jarig bestaan, georganiseerd door Lambertus 900 (Stichting).
1060
Op de plaats waar nu de St. Lambertuskerk staat (in het centrum van Kerkrade) staat omstreeks 1060 al een eerdere, houten, kerk. Deze kerk brandt rond 1100 af, in de periode dat Hertog Hendrik I van Limburg hier de dienst uit maakt.

Graven

In de kerk ligt begraven:

Kunstwerken

De kerk bezit een barok orgel en een monumentale preekstoel. Het hoofdaltaar in barokstijl is behouden gebleven uit de kerk uit 1725 en is ontworpen door architect Couven uit Aken. De crucifix is gemaakt door Gabriel Grupello.

De beschildering van het priesterkoor is van de hand van Daan Wildschut. In de periode daarvoor zijn er voorstellingen te zien van de geboorte van Christus, de aanbidding der wijzen en de opdracht in de tempel. Oorspronkelijk bevindt zich onder het kruis een adelaar. Dit beeld is echter niet meer aanwezig.

Het houten St. Antoniusbeeld dateert van 1877.

Organisten

Afbeeldingen

Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden in de categorie: St Lambertuskerk


Verder