Elst, Egon van de

Versie door Kgvbot (overleg | bijdragen) op 19 feb 2017 om 07:32 (Bot: Adding category E/Book)
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Ouders Ouders
  1. Jan Willem van der Elst
  2. Maria Catharina Buschkens
  1. Johannes Gerardus Hupkens (dp.: 29-12-1776 / 25-06 1862)
  2. Joanna Maria Smeets (8-10 1785 / 10 1861)
Elst, Egon van de X Maria Susanna Hupkens (21-11 1826 - 29-09 1891)
1855
  1. Adriaan Frans Cornelis (Kerkrade, 25 februari 1864)

Deze ingenieur (Ir.) wordt in 1826 op 1 mei in Werkendam geboren en hij overlijdt in Heerlen, op 30 april in 1897. Zijn voornaam wordt ook wel als Ego aangetroffen. Hij is de zoon van Jan Willem van der Elst, (notaris) en Maria Catharina Buschkens. Hij huwt op 22 mei 1855 Maria Susanna Hupkens (21 november 1826 - 29 september 1891).

De Ir. van de Elststraat is naar hem genoemd.

Familie

Na de huwelijkssluiting vertrekken beiden naar Kerkrade. Het echtpaar komt op 16 augustus 1889 naar Maastricht en neemt intrek aan het adres Bredestraat 17. Aan dit adres wordt ook hun zoon, Adriaan Frans Cornelis van der Elst (Kerkrade, 25 februari 1864), ingeschreven, komende van Leiden, waar hij zijn rechtenstudie heeft voltooid. Egon van der Elst verhuist 3 jaar na het overlijden van Maria met het gezin van zijn zoon mee naar Heerlen op 26 november 1894.

De zoon, Adriaan Frans Cornelis van der Elst, verzoekt Koning Willem III om bij zijn geslachtsnaam die van Hupkens te mogen voegen, teneinde in het vervolg de naam te dragen Hupkens van der Elst. Bij Koninklijk Besluit van 17 juli 1888, no. 29, wordt positief op dat verzoek beschikt. Adriaan Frans Cornelis Hupkens van der Elst treedt op 6 augustus 1890 te Meerssen in het huwelijk met jonkvrouwe Wilhelmine Emilie Constance Vrijthoff, geboren in Meerssen op 30 mei 1870 en dochter van Constant Nicolaas Joan Vrijthoff (grondeigenaar) en Margaretha Maria Reijerkerk. Adriaan Frans Cornelis Hupkens van der Elst begint als advocaat-procureur aan het Vrijthof no. 46 en daarna in de Bredestraat, waar hij met zijn gezin intrekt bij zijn vader/weduwnaar Egon van der Elst. Na de verhuizing naar Heerlen in 1894 vervult hij verschillende functies bij de zittende en staande magistratuur in verschillende plaatsen van het land. Hij overlijdt in Eefde op 11 december 1946. Zijn vrouw overlijdt in Eefde op 16 september 1952.

Domaniale Mijn

Hij is directeur van de Domaniale Mijn van 1852 tot 1876. In 1856 richt hij het Fonds ter ondersteuning van de arbeiders op dat voorziet in een regeling voor educatie van mijnwerkerskinderen. Daarnaast oefent hij een grote invloed uit op de tot stand koming van het mijnreglement van 1877, waarin met name de veiligheid een belangrijk punt is.